Valentine – Is terug en hoe!

De gemiste kans om bij de cd-presentatie in de Boerderij 
aanwezig te zijn gaat vanavond niet op. Hoewel onze collega 
het waardig en enthousiast heeft waargenomen is ons toegezegd door 
Lilo dat ze het vanavond in Purmerend dunnetjes zullen overdoen. 
Niets is minder waar…

Meestercomponist, toetsenist en muzikale duizendpoot Robby Valentine 
en zijn topband Cyril Whistler (gitaar), Johan ‘Jay-Jay’ Willems 
(toesten, backing vocals) die vanavond helaas afwezig is, 
Andre Borgman (drums), Liselotte ‘Lilo’ Hegt (bas) behoeven 
geen introductie meer. Na het spetterende optreden op 
Valentijnsdag en de cd-presentatie met de release van het 
album Androgenius kunnen we gerust vaststellen dat zijn naam 
weer door Nederland gonst………

We trappen af met een dame die niet onder doet voor de 
grootmeester zelf. Niet zo vreemd aangezien Robby een grote 
vinger in de pap heeft. 
Met haar band Aniday met Robert Kempe (toetsen/gitaar/zang), 
Paul Coenradie (gitaar/zang), Danny Simons (drums) en 
Alex Mol (bas) zet Marlies Schuitemaker (zang) een knap 
staaltje neer. 
Dat ze ooit vierde werd bij Idols is nauwelijks te geloven, 
laten we het zo stellen, het is niet te begrijpen waarom een 
zangeres van haar kaliber dit opstapje nodig heeft gehad. 
Alhoewel als ze deze populaire tv-show had gewonnen 
hadden we haar waarschijnlijk na verloop van tijd alleen nog 
in musicalproducties kunnen aanschouwen. 
Het zou toch jammer zijn om deze rockdiva met een grote R 
achter het gordijn te laten verdwijnen. 
Vanavond spelen ze in willekeurige volgorde o.a. nummers 
van haar solo debuutalbum Delectrified in een 
puur, pittig, maar vooral stevig en strak power-rockjasje.

Met nummers Can’t Take No More, Hole In My Heart, 
Lost The Way, Don’t Fool With Me, When Loving You Is Wrong, 
Not Much Of A Man, Everthing, Dream On en natuurlijk de 
nieuwe single Get Funky heeft Aniday een behoorlijk repertoire. 
Ze knallen het ene na het andere nummer op ons af. 
Het maakt niet uit of het nou een brok in de keel 
- tranentrekkende - kippenvel bezorgende ballad is of een
up-tempo pure rocksong. 
De pure chemie en de persoonlijke interactie die ze 
op het aanwezige publiek overbrengen is ongelooflijk. 
De grote namen in de rockscene kunnen op hun hoede zijn. 
Als ze zo doorgaan moet het makkelijk lukken om volgend 
festivalseizoen bij Pinkpop, Lowlands, 
Wâldrock, Graspop en misschien zelfs Wacken Open Air een 
ereplaatsje te veroveren op het hoofdpodium.

Als we nog maar net afgekoeld zijn van het spetterende optreden 
van Aniday worden we al overweldigt door de eerste tonen van 
Valentine. 
Voor dit onbegrepen genie lijkt het tij te keren. Na jaren te hebben
moeten teren op het succes van de top-40 hitsingle 
Over And Over Again is nu de tijd aangebroken om met het album 
Androgenius door te breken. 
Deze powerrockplaat leent zich uitstekend voor een live optreden als 
wat we vanavond mogen aanschouwen. 
Nederland is voor Robby een lange tijd, onbegrijpelijk maar waar, 
onontgonnen gebied geweest maar nu is hij terug en hoe.

Ze beginnen direct goed als ze openen met de 2008/2009 versie 
van Over And Over Again waarna ze o.a. 
What In The World I’m Waiting For, I’m Going Under (Sedated), 
Dear Dead, I Believe In Music, A New World, 
Falling Down ten gehore brengen. Natuurlijk wordt de Valentine 
en sterkere versie van ABBA’s evergreen S.O.S. met in de 
hoofdrol ‘Lilo’ niet overgeslagen. 
Door de muzikale weg die Valentine is ingeslagen 
lijkt er met de nieuwe single Save Myself, 
met vocale ondersteuning van Marlies, 
een plekje te zijn vrij gekomen in de gevestigde rockscene. 
Een nummer wat door het bombastische aspect helemaal in 
deze tijd past en nog wel eens een grote hitnotering kan worden. 
De set druipt van de theatrale elementen met een grote T. 
Zo wordt Make Way For The Messenger spectaculair ingeluid 
door Cyril op zijn “Viotar” (een gitaarhals omgebouwd tot viool).

Hierbij wordt de krachtige vocale leiding verzorgd door niemand 
minder dan de Zaanse zangeres Sigrid Slagman. 
Voor ons een oude bekende als Zaankanters. 
Ook bij Fear Of Heights draagt ze haar sterke vocale steentje bij. 
Ze doet niet onder aan de op het album door Peter Strykes 
ingezongen partijen. 
Wanneer ze uiteindelijk afsluiten met de gouwe ouwe tonen van 
Over And Over Again lijkt de avond er toch echt op te zitten en 
hebben we twee sterke optredens mogen beleven voor de prijs 
van één.

Al met al een avond om niet snel te vergeten. 
Na aardig wat muzikaal materiaal ingeslagen te hebben om 
het gevoel thuis nog eens dunnetjes te beleven 
gaan we behoorlijk voldaan huiswaarts. 

http://furyrocks.com/nl/live_review/Valentine__Is_terug_en_hoe_87319